Kankerpreventie: de richtlijnen van de American Cancer Society over voeding en lichaamsbeweging

Hoe kunt u via uw levensstijl uw risico op kanker verminderen? Deze richtlijnen van de American Cancer Society vatten de huidige wetenschappelijke kennis samen. In het artikel wordt uitgelegd waarom een ​​gezond lichaamsgewicht zo belangrijk is, welke rol bewegen speelt en welke specifieke voedingsadviezen er zijn, zoals het beperken van de consumptie van rood vlees.

 

In één oogopslag

 

Dit artikel presenteert de bijgewerkte richtlijnen van de American Cancer Society (ACS) voor voeding en fysieke activiteit voor de preventie van kanker. Deze aanbevelingen zijn gebaseerd op de nieuwste wetenschappelijke bevindingen en zijn bedoeld om u te helpen uw risico op kanker aanzienlijk te verminderen. Een aanzienlijk deel van de sterfgevallen door kanker in de Verenigde Staten wordt toegeschreven aan voedingsgewoonten, gebrek aan lichamelijke activiteit en overgewicht en obesitas, wat het belang van deze factoren onderstreept.

 

De richtlijnen adviseren u om een ​​gezond gewicht te behouden, een actieve levensstijl te behouden en een plantaardig dieet te volgen, terwijl u met mate bewerkt en rood vlees en alcohol consumeert. Er wordt benadrukt dat individuele beslissingen moeten worden genomen in een ondersteunende sociale en fysieke omgeving en er worden ook aanbevelingen gedaan voor collectieve actie. Deze uitgebreide aanbevelingen komen overeen met die voor het voorkomen van hart- en vaatziekten en diabetes en het bevorderen van de algehele gezondheid.

 

De ACS 4+1-formule: een op bewijzen gebaseerde gids voor kankerpreventie

 

De American Cancer Society (ACS) publiceert haar richtlijnen voor voeding en fysieke activiteit om een ​​basis te bieden voor de communicatie, het beleid en de gemeenschapsstrategieën van de organisatie, die uiteindelijk van invloed zijn op de patronen van voeding en fysieke activiteit in de Verenigde Staten. Deze richtlijnen, die ongeveer elke vijf jaar worden bijgewerkt, zijn gebaseerd op een synthese van actueel wetenschappelijk bewijs. Het is ontwikkeld door een nationaal panel van deskundigen op het gebied van kankeronderzoek, preventie, epidemiologie, volksgezondheid en politiek.

 

Er wordt geschat dat er jaarlijks ruim 500.000 sterfgevallen door kanker plaatsvinden in de Verenigde Staten. Na het stoppen met roken behoren gewichtsbeheersing, voeding en lichamelijke activiteit tot de belangrijkste beïnvloedbare factoren die het risico op kanker beïnvloeden. Uit beschikbare gegevens blijkt dat ongeveer een derde van deze sterfgevallen door kanker te wijten is aan voedings- en bewegingsgewoonten, waaronder overgewicht en obesitas.

 

De ACS-richtlijnen omvatten vier belangrijke aanbevelingen voor individuele beslissingen gericht op het verminderen van het risico op kanker en één belangrijke aanbeveling voor collectieve actie (zie Tabel 1 van het originele document):

 

Aanbevelingen voor particulieren:

 

Zorg voor een levenslang gezond gewicht. 2. Zorg voor een fysiek actieve levensstijl. 3. Eet een gezond dieet met de nadruk op plantaardige bronnen. 4. Consumeer alcoholische dranken niet of slechts in beperkte mate.

 

Aanbeveling voor de gemeenschap:

 

Publieke, private en gemeenschapsorganisaties moeten werken aan het creëren van sociale en fysieke omgevingen die gezonde eet- en fysieke activiteitsgewoonten bevorderen en behouden. Dit omvat het verbeteren van de toegang tot gezond voedsel op scholen, werkplekken en gemeenschappen, evenals het bieden van veilige, aangename en toegankelijke omgevingen voor fysieke activiteit op scholen, transport en recreatie.

 

Deze aanbevelingen zijn gebaseerd op het geheel van beschikbaar bewijsmateriaal, inclusief zowel observationele studies bij mensen als laboratoriumexperimenten. Aan het bewijsmateriaal uit prospectieve cohortstudies werd zwaarder gewicht toegekend dan aan het bewijsmateriaal uit patiëntcontrolestudies, vooral wanneer resultaten uit meerdere cohorten beschikbaar waren. Onderzoek op het gebied van voeding en chronische ziekten is methodologisch complex. Gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (RCT's), die vaak als de gouden standaard worden beschouwd, kunnen bijvoorbeeld geen effecten aantonen als interventies te laat in het leven beginnen, te kleinschalig zijn of de follow-up te kort is.

 

Veel belangrijke vragen over voeding, fysieke activiteit en obesitas in relatie tot kanker kunnen momenteel niet worden onderzocht door RCT's, bijvoorbeeld vanwege ethische of praktische beperkingen van langetermijninterventies voor gewichtsverlies.

 

De richtlijnen komen ook overeen met die van de American Heart Association en de American Diabetes Association voor de preventie van hart- en vaatziekten en diabetes, evenals met de Dietary Guidelines for Americans uit 2005 van het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services. Belangrijk is dat deze richtlijnen een verminderde kans op het optreden van ziekten aantonen, maar geen volledige bescherming garanderen.

 

Gewichtsbeheersing als hoeksteen: het verband tussen BMI en het risico op kanker

 

De eerste aanbeveling van de ACS voor u is om uw hele leven een gezond lichaamsgewicht te behouden, wat een belangrijke bijdrage kan leveren aan de preventie van kanker. Om dit te bereiken is het van cruciaal belang om de calorie-inname in evenwicht te brengen met fysieke activiteit en overmatige gewichtstoename te voorkomen. Als u al overgewicht of obesitas heeft, is het raadzaam een ​​gezond gewicht te bereiken en te behouden.

 

Een maatstaf voor een gezond gewicht is de body mass index (BMI), die wordt berekend uit uw lichaamsgewicht in kilogram gedeeld door het kwadraat van uw lengte in meters (kg/m²). Hoewel de exacte grenzen voor een gezond gewicht tot op zekere hoogte willekeurig zijn, definiëren deskundigen een BMI tussen 18,5 en 25,0 als gezond, een BMI van 25,0 tot 29,9 als overgewicht en een BMI van 30,0 of hoger als zwaarlijvig (zie Tabel 2 van het originele document voor een gedetailleerde uitsplitsing naar lengte en gewicht).

 

In de Verenigde Staten dragen overgewicht en obesitas (obesitas, een toestand van ernstig overgewicht met een BMI van 30 of hoger) naar schatting bij aan 14% tot 20% van alle sterfgevallen als gevolg van kanker. Wetenschappelijk bewijs toont een duidelijk verband aan tussen overgewicht en obesitas en een verhoogd risico op verschillende soorten kanker. Deze omvatten borstkanker bij postmenopauzale vrouwen, darmkanker, baarmoederkanker (endometriumkanker), adenocarcinoom van de slokdarm en nierkanker.

 

Bovendien zijn er sterke aanwijzingen dat overgewicht ook het risico op alvleesklier-, galblaas-, schildklier-, eierstok- en baarmoederhalskanker verhoogt, evenals op multipel myeloom, Hodgkin-lymfoom en agressieve prostaatkanker.

 

De onderliggende mechanismen waarmee obesitas het kankerrisico beïnvloedt, zijn divers en omvatten effecten op het vet- en suikermetabolisme, de immuunfunctie en de niveaus van verschillende hormonen zoals insuline en estradiol. Factoren die de celproliferatie en -groei reguleren, zoals insuline-achtige groeifactor 1 (IGF-1), spelen ook een rol. Eiwitten zoals geslachtshormoonbindend globuline, dat hormonen min of meer beschikbaar maakt in het weefsel, worden ook aangetast. In het bijzonder kan obesitas het risico op slokdarmadenocarcinoom vergroten door het risico op gastro-oesofageale refluxziekte en Barrett-slokdarm te vergroten.

 

Recente studies suggereren dat opzettelijk gewichtsverlies het risico op borstkanker kan verminderen en de insulinegevoeligheid en biochemische metingen van het hormoonmetabolisme kan verbeteren. Hoewel de kennis over het verband tussen gewichtsverlies en het risico op kanker nog steeds onvolledig is, moet u, als u overgewicht of obesitas heeft, ondersteund worden bij uw inspanningen om af te vallen.

 

Voor gewichtsbeheersing is het raadzaam de calorie-inname te verminderen door de portiegroottes te verkleinen (zie Tabel 3 van het originele document voor standaard portiegroottes) en de consumptie van calorierijke voedingsmiddelen en dranken die weinig voedingsstoffen bevatten te beperken. Het verminderen van 50 tot 100 calorieën per dag kan bij de meeste volwassenen geleidelijke gewichtstoename voorkomen, terwijl een doel van ten minste 500 calorieën per dag gebruikelijk is voor programma's voor gewichtsverlies. Om het gewichtsverlies te behouden, kan 60 tot 90 minuten matige tot krachtige lichamelijke activiteit per dag nuttig zijn.

 

Het is belangrijk op te merken dat de gezondheid van kinderen en adolescenten van cruciaal belang is voor het ontwikkelen van gezond gedrag in de kindertijd, omdat obesitas tijdens de kindertijd vaak blijft voortduren tot in de volwassenheid.

 

Lichaamsbeweging en plantaardige voeding: concrete richtlijnen voor het dagelijks leven

 

Naast gewichtsbeheersing is fysieke activiteit een andere fundamentele pijler van kankerpreventie waar de American Cancer Society (ACS) licht op werpt. De tweede aanbeveling van de ACS moedigt u aan om een ​​lichamelijk actieve levensstijl aan te nemen, en de derde moedigt u aan om een ​​gezond dieet te volgen met de nadruk op plantaardig voedsel. Deze twee aspecten zijn nauw met elkaar verbonden, omdat ze synergetisch bijdragen aan het behoud van een gezond gewicht en daardoor het risico op kanker beïnvloeden.

 

Voor volwassenen raadt de ACS aan om minstens vijf dagen per week 30 minuten of meer matige tot krachtige fysieke activiteit te ondernemen naast de gebruikelijke dagelijkse activiteiten. Een hoger doel van 45 tot 60 minuten gerichte fysieke activiteit is zelfs nog wenselijker. Kinderen en adolescenten moeten elke dag minimaal 60 minuten matige tot krachtige lichamelijke activiteit uitoefenen, minimaal vijf dagen per week.

 

De fysieke activiteiten die u doet, kunnen in twee categorieën worden onderverdeeld: ‘gewone’ en ‘gerichte’ activiteiten. Gemeenschappelijke activiteiten maken deel uit van uw dagelijks leven, zoals naar uw werk gaan, traplopen of huishoudelijke klusjes doen. Ze zijn vaak van lage intensiteit en van korte duur. Gerichte activiteiten worden daarentegen bewust geïntegreerd in de vrije tijd, zoals fietsen, hardlopen of sporten. Deze kunnen plaatsvinden in de tuin, op het werk, bij vrienden of familie.

 

Gematigde activiteiten vereisen een inspanning die vergelijkbaar is met een stevige wandeling, terwijl krachtige activiteiten grote spiergroepen aanspreken en de hartslag en ademhaling merkbaar verhogen (zie Tabel 4 van het originele document voor gedetailleerde voorbeelden).

 

Wetenschappelijke studies tonen aan dat fysieke activiteit het risico op verschillende soorten kanker kan verminderen, waaronder borst-, darm-, prostaat- en baarmoederkanker (endometriumkanker). Ook al is het bewijs voor veel andere soorten kanker nog steeds beperkt, er zijn toch enkele verbanden. De positieve effecten van activiteit ontstaan ​​op veel manieren: het ondersteunt niet alleen een gezond lichaamsgewicht door de calorie-inname in evenwicht te brengen met het energieverbruik, maar beïnvloedt ook direct en indirect de progressie van het kankerrisico. Deze omvatten het reguleren van geslachtshormonen, insuline, prostaglandinen en het versterken van het immuunsysteem.

 

De positieve effecten van een actieve levensstijl gaan veel verder dan kankerpreventie en verminderen ook het risico op andere chronische ziekten zoals hart- en vaatziekten, diabetes en osteoporose.

 

Hoewel de optimale intensiteit, duur en frequentie van activiteit voor het verminderen van het risico op kanker nog niet volledig bekend is, suggereren de verzamelde gegevens dat slechts 30 minuten op de meeste dagen gunstig is, en dat 45 tot 60 minuten optimaal kan zijn voor het verminderen van het risico op colorectale kanker en borstkanker. Voor mensen die nog steeds inactief zijn of net met een programma zijn begonnen, biedt het geleidelijk verhogen naar 30 minuten matige activiteit op de meeste dagen aanzienlijke cardiovasculaire voordelen. Als u al 30 minuten actief bent, moet u op de meeste dagen streven naar 60 minuten.

 

Mannen ouder dan 40 en vrouwen ouder dan 50, evenals mensen met chronische medische aandoeningen, moeten een arts raadplegen voordat ze aan een intensief activiteitenprogramma beginnen.

 

Op het gebied van voeding richt de derde aanbeveling zich op het consumeren van een gezond dieet dat rijk is aan plantaardige bronnen. Het wordt aanbevolen om voedingsmiddelen en dranken te kiezen in hoeveelheden die u zullen helpen een gezond gewicht te bereiken en te behouden. Maak uzelf vertrouwd met de standaard portiegroottes (zoals weergegeven in Tabel 3 van het originele document) en lees de voedseletiketten om u bewust te worden van de daadwerkelijk geconsumeerde hoeveelheden. Verminder de portiegroottes van calorierijk voedsel. Het is belangrijk om te begrijpen dat 'vetarm' of 'vetvrij' niet hetzelfde is als 'laag in calorieën'.

 

Vervang calorierijke voedingsmiddelen en dranken zoals frites, cheeseburgers, pizza, ijs, donuts, andere zoetigheden en frisdranken door groenten, fruit, volle granen, bonen en dranken met minder calorieën.

 

Je zou elke dag vijf of meer porties van een verscheidenheid aan groenten en fruit moeten eten, en deze in elke maaltijd en als tussendoortje moeten verwerken. Vermijd gefrituurde groenteproducten zoals frites en friet en kies bij het drinken van sappen voor 100% fruit- of groentesappen. Kies volkoren granen boven bewerkte (geraffineerde) graanproducten. Dit betekent dat u volkoren rijst, volkoren brood, volkoren pasta's en ontbijtgranen moet kiezen, en uw consumptie van geraffineerde koolhydraten moet beperken, zoals gebak, gezoete ontbijtgranen en andere voedingsmiddelen met veel suiker.

 

Bovendien moet u uw consumptie van verwerkt en rood vlees beperken. Kies in plaats daarvan voor vis, gevogelte of bonen als alternatief voor rundvlees, varkensvlees en lamsvlees. Als u vlees eet, kies dan voor magere stukken en kleinere porties. Bereid vlees voor door het te bakken, braden of pocheren in plaats van het te braden of te grillen.

 

Plantaardige voedingsmiddelen zoals groenten en fruit zijn complex en bevatten talloze potentieel nuttige vitamines, mineralen, vezels, carotenoïden en andere bioactieve stoffen die fytochemicaliën worden genoemd. Deze verbindingen, zoals flavonoïden, terpenen, sterolen en indolen, kunnen bijdragen aan de preventie van kanker. Een verhoogde consumptie van groenten en fruit wordt in verband gebracht met een verminderd risico op long-, slokdarm-, maag- en darmkanker. Het geheel van bewijs ondersteunt sterk de risicoreductie door middel van plantaardig voedsel.

 

Onderzoek naar voedingssupplementen die individuele voedingsstoffen in hoge doses isoleren, zijn echter vaak niet succesvol of zelfs schadelijk geweest, omdat de complexe interacties van de stoffen niet in volwaardige voedingsmiddelen kunnen worden gerepliceerd. Het is belangrijk om de consumptie van caloriearme, hele groenten en fruit aan te moedigen, vooral als deze voedsel met een hoger caloriegehalte vervangen.

 

Volle granen zoals tarwe, rijst, haver en gerst zijn ook een belangrijk onderdeel van een gezond voedingspatroon. Ze bevatten relatief weinig calorieën en kunnen helpen de energiebalans te behouden. Bovendien zijn ze rijker aan vezels, bepaalde vitaminen en mineralen dan bewerkte graanproducten. Voedingsmiddelen die rijk zijn aan vezels worden in verband gebracht met een lager risico op chronische ziekten zoals diabetes, hart- en vaatziekten en diverticulitis.

 

Voor rood en bewerkt vlees (zoals rundvlees, varkensvlees, lamsvlees, worstjes, spek) ondersteunen veel epidemiologische onderzoeken een verband met een verhoogd risico op darmkanker en mogelijk ook op prostaatkanker. Dit wordt toegeschreven aan verschillende mechanismen: mutagenen en kankerverwekkende stoffen kunnen worden gevormd bij hoge kooktemperaturen, heemijzer kan vrije radicalen vormen en nitrieten/nitraten in verwerkt vlees kunnen bijdragen aan de vorming van kankerverwekkende nitrosaminen. Het vetgehalte in vlees zou ook een rol kunnen spelen door de concentratie van secundaire galzuren te verhogen. Toch zijn vleesproducten belangrijke bronnen van eiwitten en voedingsstoffen. Kies daarom magere stukken in kleinere porties en let op zachte bereidingsmethoden.

 

Onderzoek naar voeding en kanker is complex omdat individuele voedingsstoffen of voedingsmiddelen niet op zichzelf werken. Veel voedingsfactoren en levensstijlpraktijken correleren met elkaar; Mensen die veel fruit en groenten consumeren, eten bijvoorbeeld vaak minder vlees en zijn lichamelijk actiever. Daarom is het geheel van voedings- en levensstijlpatronen cruciaal.

 

Alcohol als risicofactor: duidelijke grenzen en speciale waarschuwingen

 

De vierde aanbeveling van de American Cancer Society gaat over de consumptie van alcoholische dranken en stelt duidelijke grenzen. U dient het alcoholgebruik te beperken tot maximaal één drankje per dag voor vrouwen en twee glazen per dag voor mannen. Een “drankje” wordt specifiek gedefinieerd als 12 ounces (ongeveer 355 ml) bier, 5 ounces (ongeveer 148 ml) wijn of 1,5 ounces (ongeveer 44 ml) 80 proof sterke dranken.

 

In het artikel wordt opgemerkt dat alcoholconsumptie een gevestigde oorzaak is van verschillende soorten kanker, waaronder mond-, keel-, strottenhoofd-, slokdarm- en leverkanker. Voor elk van deze vormen van kanker neemt het risico aanzienlijk toe als er meer dan twee drankjes per dag worden geconsumeerd. Een bijzonder sterk risicoverhogend effect treedt op wanneer alcohol wordt geconsumeerd in combinatie met tabak, waardoor de kans op mond-, keel- en slokdarmkanker aanzienlijk groter wordt dan de individuele effecten.

 

Daarnaast is er uitgebreid bewijs dat alcoholconsumptie ook een oorzaak is van borstkanker en waarschijnlijk ook darm- en endeldarmkanker beïnvloedt. Bij vrouwen wordt regelmatige consumptie van meer dan één drankje per dag in verband gebracht met een verhoogd risico op borstkanker. Het exacte mechanisme hiervoor is nog niet volledig bekend, maar kan te wijten zijn aan een toename van circulerende oestrogenen of andere hormonen, een verlaging van de foliumzuurspiegels of directe effecten van alcohol of zijn metabolieten op het borstweefsel. Vrouwen met een lage inname van foliumzuur kunnen bijzonder kwetsbaar zijn voor het verband tussen alcohol en borstkanker. Daarom moeten vrouwen met een hoog risico op borstkanker overwegen om zich van alcohol te onthouden.

 

Voor volwassenen die momenteel geen alcohol consumeren, is er geen dwingende reden om te gaan drinken om het risico op hartziekten te verminderen. Cardiovasculaire risico's kunnen effectiever worden verminderd door andere maatregelen, zoals stoppen met roken, een vetarm dieet volgen, een gezond gewicht behouden en regelmatige lichaamsbeweging.

 

Bepaalde groepen mensen moeten alcohol helemaal vermijden, inclusief kinderen en adolescenten; Mensen van alle leeftijden die hun consumptie niet tot gematigde hoeveelheden kunnen beperken of die een familiegeschiedenis van alcoholisme hebben; zwangere vrouwen of vrouwen die zwanger kunnen worden; Mensen die willen autorijden of machines willen bedienen of willen deelnemen aan andere activiteiten die aandacht, behendigheid of coördinatie vereisen; en mensen die medicijnen op recept of vrij verkrijgbare medicijnen gebruiken die een wisselwerking kunnen hebben met alcohol.

 

Risicoprofielen voor specifieke soorten kanker: wat de gegevens zeggen voor borst-, darm- en prostaatkanker

 

Nu u de algemene aanbevelingen voor een gezonde levensstijl voor kankerpreventie kent, gaan we dieper in op de specifieke risicoprofielen voor individuele kankertypes, aangezien bepaald gedrag verschillende effecten kan hebben. De op bewijs gebaseerde verbanden tussen leefstijlfactoren en het risico op veelvoorkomende vormen van kanker worden in detail onderzocht.

 

Borstkanker bij postmenopauzale vrouwen

 

Voor borstkanker bij postmenopauzale vrouwen laten gegevens van de American Cancer Society Guidelines consistent bewijs zien: een verhoogd lichaamsgewicht en gewichtstoename op volwassen leeftijd zijn duidelijk geassocieerd met een verhoogd risico. Dit verband wordt waarschijnlijk verklaard door hogere niveaus van oestrogeen die na de menopauze in overtollig vetweefsel worden geproduceerd. Interessant is dat dit nadelige effect van gewichtstoename kan worden gemaskeerd wanneer vrouwen hormoonsubstitutietherapie krijgen. Alcoholgebruik is ook een bekende risicofactor, waarbij het risico bijzonder hoog is als de inname van foliumzuur laag is.

 

Omgekeerd is aangetoond dat matige tot intense fysieke activiteit het risico op borstkanker bij postmenopauzale vrouwen vermindert. Studies die een zeer lage vetinname onderzochten, lieten echter slechts een zeer klein effect op het risico zien, zoals de Women's Health Initiative Randomized Controlled Dietary Modification Trial. Daarom is de beste voedingsaanbeveling om het risico op borstkanker te verminderen, vijf of meer dagen per week 45 tot 60 minuten matige tot krachtige lichamelijke activiteit te ondernemen, de gewichtstoename gedurende het hele leven te minimaliseren en alcoholgebruik te vermijden of te beperken.

 

Darmkanker (colorectale kanker)

 

Colorectale kanker is de tweede belangrijkste oorzaak van kankergerelateerde sterfte onder Amerikaanse mannen en vrouwen. Het risico op dit type kanker neemt toe met familiegeschiedenis, langdurig tabaksgebruik, mogelijk overmatig alcoholgebruik en obesitas, hoewel het verband sterker lijkt te zijn bij mannen. Lage fysieke activiteit verhoogt ook het risico, terwijl matige regelmatige activiteit het risico verkleint; Er zijn zelfs aanwijzingen dat intensievere activiteit zelfs nog grotere voordelen kan opleveren. Een dieet met veel verwerkt en/of rood vlees houdt ook verband met een verhoogd risico op darmkanker. Een hogere inname van fruit en groenten gaat daarentegen gepaard met een lager risico.

 

Er is ondersteunend bewijs dat calcium een ​​beschermende rol speelt tegen darmkanker of zijn voorlopers, adenomateuze poliepen. Het is echter belangrijk op te merken dat hoewel aspirine of niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen en postmenopauzale hormoontherapie het risico kunnen verminderen, deze vanwege mogelijke bijwerkingen niet worden aanbevolen voor preventie.

 

De beste aanbeveling om het risico op colorectale kanker te verminderen omvat het verhogen van de intensiteit en duur van fysieke activiteit, het beperken van de inname van rood en bewerkt vlees, het consumeren van aanbevolen hoeveelheden calcium (hoewel met het voorbehoud dat mannen niet meer dan 1.500 mg/dag mogen consumeren vanwege een mogelijk risico op prostaatkanker), het consumeren van meer fruit en groenten, het vermijden van obesitas en het beperken van alcoholgebruik. Het is ook van cruciaal belang om de ACS-aanbevelingen voor reguliere darmkankerscreening op te volgen.

 

Kanker van het baarmoederslijmvlies (endometriumcarcinoom)

 

Endometriumkanker is de meest voorkomende gynaecologische kanker in de Verenigde Staten. De etiologie van de tumor is complex, waarbij epidemiologische en klinische bevindingen twee typen onderscheiden: type I, dat hormonaal is en een betere prognose heeft, en type II, dat niet hormonaal is en waarvan de oorzaken grotendeels onbekend zijn. Voor type I zijn er sterke aanwijzingen dat obesitas het risico verhoogt. Bij premenopauzale vrouwen wordt dit toegeschreven aan insulineresistentie en verhoogde androgenen in de eierstokken, terwijl bij postmenopauzale vrouwen de verhoogde omzetting van androsteendion in oestron in vetweefsel een rol speelt. Lichamelijke activiteit lijkt op zijn beurt het risico op endometriumkanker te verminderen.

 

Wat het dieet betreft, wordt aangenomen dat een hoge inname van groenten en vezels het risico kan verminderen, terwijl rood vlees, verzadigde en dierlijke vetten het risico kunnen vergroten. Daarom is de beste strategie om het risico te verminderen het behouden van een gezond gewicht door middel van een plantaardig dieet en regelmatige lichaamsbeweging.

 

Longkanker

 

Als het om longkanker gaat, is de situatie duidelijk: meer dan 85% van de gevallen is te wijten aan het roken van tabak, en nog eens 10% tot 14% is te wijten aan blootstelling aan radon. Een hoge inname van fruit en groenten (vijf of meer porties per dag) wordt geassocieerd met een lager risico op longkanker, vooral de fruitconsumptie. Er is echter een belangrijke waarschuwing: uit klinische onderzoeken is gebleken dat hooggedoseerde bètacaroteensupplementen het risico op longkanker bij rokers verhogen in plaats van verminderen. De meest effectieve preventie is daarom het vermijden van tabaksconsumptie, het vermijden van passief roken en blootstelling aan radon, en het eten van minstens vijf porties fruit en groenten per dag.

 

Prostaatkanker

 

Prostaatkanker is de meest voorkomende kanker bij Amerikaanse mannen, maar de rol van voedingsfactoren blijft onzeker. Sommige onderzoeken suggereren dat een dieet dat rijk is aan bepaalde groenten (tomaten, kruisbloemige groenten, soja, bonen, andere peulvruchten) of vis het risico kan verminderen. Specifieke antioxiderende voedingsstoffen zoals vitamine E, selenium, bètacaroteen en lycopeen worden ook besproken, hoewel klinische onderzoeken nog gaande zijn. Een verhoogde consumptie van rood vlees of zuivelproducten kan echter in verband worden gebracht met een verhoogd risico.

 

Een bijzonder kritische waarschuwing uit het artikel heeft betrekking op calcium: een hoge calciuminname, vooral via supplementen, wordt in verband gebracht met een verhoogd risico op agressievere prostaatkankers. Daarom moeten mannen hun calciuminname beperken tot minder dan 1.500 mg per dag totdat verder onderzoek beschikbaar is. Obesitas wordt inconsistent geassocieerd met de ontwikkeling van prostaatkanker, maar wordt wel geassocieerd met een slechtere prognose na diagnose en behandeling. Krachtige lichamelijke activiteit kan ook enig voordeel opleveren.

 

De beste aanbeveling voor het verminderen van het risico op prostaatkanker is het dagelijks eten van ten minste vijf porties van een grote verscheidenheid aan groenten en fruit, het beperken van de inname van rood vlees en zuivelproducten, het leiden van een actieve levensstijl en het behouden van een gezond gewicht.

 

Maagkanker

 

Maagkanker is wereldwijd de vierde meest voorkomende vorm van kanker, maar is relatief zeldzaam in de Verenigde Staten. Een hoge inname van vers fruit en groenten gaat gepaard met een verlaagd risico, terwijl de consumptie van sterk gezouten voedsel het risico verhoogt. Ook chronische infectie met de bacterie Helicobacter pylori is een bekende risicofactor. De toename van de incidentie van maagkanker in het gebied van de maagopening (cardia), dichtbij de slokdarm, wordt geassocieerd met abdominale obesitas en daarmee samenhangende reflux. De richtlijnen raden daarom aan om dagelijks minimaal vijf porties fruit en groenten te eten, waardoor de consumptie van gezouten voedsel wordt verminderd en een gezond gewicht wordt gehandhaafd.

 

Kankers van het bovenste lucht- en spijsverteringskanaal

 

Kankers van het bovenste spijsverteringskanaal en de luchtwegen, zoals mond, keelholte, strottenhoofd en slokdarm, komen aanzienlijk vaker voor bij mannen in de Verenigde Staten. Tabak in welke vorm dan ook (sigaretten, pruimtabak, snuiftabak) en alcohol, vooral in combinatie, verhogen het risico aanzienlijk. Obesitas verhoogt het risico op adenocarcinomen van het onderste deel van de slokdarm en de maag, waarschijnlijk als gevolg van door zuur veroorzaakte reflux. Het consumeren van zeer warme voedingsmiddelen en dranken kan ook het risico op thermisch letsel vergroten. Een adequate inname van fruit en groenten zal het risico echter waarschijnlijk verminderen.

 

De belangrijkste aanbeveling is daarom om tabak te vermijden, de alcoholconsumptie te beperken, zwaarlijvigheid te vermijden en dagelijks minstens vijf porties van een verscheidenheid aan groenten en fruit te consumeren.

 

Zeldzame of inconsistente bevindingen

 

Er zijn momenteel geen voedingsrisicofactoren bekend voor hersentumoren en leukemie/lymfomen. Obesitas is een duidelijke risicofactor voor nierkanker, en het roken van tabak speelt ook een rol. Het bewijs voor specifieke voedingsfactoren is echter beperkt of tegenstrijdig. De bevindingen voor eierstokkanker zijn nog steeds inconsistent. Hoewel genetische en hormonale factoren een rol spelen, zijn er momenteel geen vastgestelde voedingsrisicofactoren. Sommige onderzoeken hebben een klein verlaagd risico gesuggereerd bij matige alcoholconsumptie, terwijl het verband met obesitas en fysieke activiteit onduidelijk blijft.

 

Het roken van tabak, diabetes en glucose-intolerantie zijn gevestigde risicofactoren voor alvleesklierkanker. Hoewel sommige onderzoeken zwaarlijvigheid, lichamelijke inactiviteit en een hoge consumptie van rood vlees associëren met een verhoogd risico, en groenten en fruit een verlaagd risico suggereren, zijn deze verbanden nog niet stevig bewezen.

 

Mythen en feiten: wat de wetenschap zegt over supplementen, soja en biologische voedingsmiddelen

 

Als je je afvraagt ​​welke rol supplementen en specifieke voedselcategorieën zoals soja of biologisch spelen bij de preventie van kanker, bieden de richtlijnen van de American Cancer Society nauwkeurige antwoorden die vaak afwijken van de gebruikelijke aannames.

 

Kortom, bestaand bewijsmateriaal toont aan dat een dieet dat rijk is aan groenten, fruit en ander plantaardig voedsel het risico op kanker kan verminderen. Er is momenteel echter geen bewijs dat supplementen in pil- of poedervorm het risico op kanker kunnen verminderen. Er zijn zelfs aanwijzingen dat hooggedoseerde supplementen het risico zelfs kunnen vergroten. Omdat veel gezonde stoffen in groenten en fruit synergetisch werken en hele voedingsmiddelen onbekende componenten bevatten, kan een voedingssupplement niet de volledige voedingswaarden van fruit en groenten vervangen.

 

Supplementen zijn in de eerste plaats bedoeld voor mensen met bepaalde voedingstekorten of speciale behoeften, zoals zwangere vrouwen of mensen met een beperkte inname van voedingsstoffen, en moeten dan uitgebalanceerd zijn en niet meer dan 100% van de dagelijkse behoefte aan de meeste voedingsstoffen bevatten.

 

Een bekend voorbeeld van de risico's van supplementen is bèta-caroteen: hoewel het voorkomt in groenten en fruit en er een beschermende rol aan wordt toegeschreven, hebben drie grote klinische onderzoeken (RCT's) aangetoond dat hoge doses bèta-caroteensupplementen het risico op longkanker bij rokers vergroten in plaats van verminderen. Onderzoek suggereert dat bètacaroteen in voedingsmiddelen slechts een marker kan zijn voor andere heilzame voedingsstoffen, en dat hoge doses van een enkele voedingsstof op zichzelf schadelijk kunnen zijn.

 

Het bewijs voor vitamine E is ook tegenstrijdig. Alfa-tocoferol, de meest actieve vorm van vitamine E bij de mens, is een krachtige antioxidant. Hoewel in het alfa-tocoferol-bèta-caroteen (ATBC)-onderzoek een vermindering van het risico op prostaatkanker werd waargenomen bij mannelijke rokers, werd dit verband niet bevestigd in een later vervolgonderzoek (HOPE-TOO) of in twee grote prospectieve observationele onderzoeken. De eerste positieve resultaten kunnen op toeval berusten, en de hoop op alfa-tocoferol als kankerpreventiemiddel vervaagt.

 

Dierstudies duiden op een potentieel beschermend effect tegen kanker voor het sporenelement selenium, en een experimenteel onderzoek toonde het eerste bewijs van een risicoreductie bij long-, darm- en prostaatkanker. Er zijn echter verdere, goed gecontroleerde onderzoeken nodig. Een belangrijke veiligheidsopmerking is dat selenium een ​​smal therapeutisch venster heeft; er is slechts een kleine marge tussen een veilige en een toxische dosis. Daarom wordt een maximale dosis van 200 microgram per dag in een supplement niet overschreden.

 

In het geval van sojaproducten duiden dierstudies op een beschermend effect tegen hormoonafhankelijke kankers als gevolg van bepaalde fytochemicaliën die erin zitten, de zogenaamde fytochemicaliën, die mogelijk een zwakke oestrogene activiteit hebben. De gegevens die een beschermend effect van sojasupplementen op het kankerrisico bij mensen ondersteunen, zijn echter beperkt. Hoge doses sojasupplementen kunnen mogelijk het risico op oestrogeenafhankelijke kankers, zoals borst- of baarmoederkanker, beïnvloeden. Overlevenden van borstkanker mogen alleen sojaproducten in gematigde hoeveelheden consumeren als onderdeel van een gezond plantaardig dieet en vermijden het consumeren van hooggeconcentreerde soja-extracten of -pillen.

 

Ook kunstmatige zoetstoffen zoals aspartaam ​​en sacharine zijn onderwerp van veelgestelde vragen. Volgens huidig ​​bewijsmateriaal is niet aangetoond dat aspartaam, dat ongeveer 200 keer zoeter is dan suiker, en sacharine het risico op kanker verhogen. Hoewel sacharine bij hoge doses blaasstenen veroorzaakt bij ratten, wat kan leiden tot blaaskanker, is dit bij mensen niet waargenomen.

 

Als het om biologische voedingsmiddelen gaat, is er momenteel geen onderzoek dat aantoont dat voedingsmiddelen die als “biologisch” zijn bestempeld en die zonder pesticiden of genetische modificaties zijn geteeld, effectiever zijn in het verminderen van het risico op kanker dan conventioneel geproduceerde voedingsmiddelen.

 

Calcium is een andere voedingsstof waarvan de rol bij kanker complex is. Sommige onderzoeken suggereren dat calciumrijke voedingsmiddelen het risico op darmkanker kunnen verminderen, en calciumsupplementen lieten een matige vermindering zien in de vorming van colorectale adenomen (voorlopers van darmkanker). Tegelijkertijd zijn er echter ook aanwijzingen dat een hoge calciuminname, vooral via supplementen, in verband kan worden gebracht met een verhoogd risico op agressievere prostaatkankers. De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid calcium bedraagt ​​1.000 mg voor mensen van 19 tot 50 jaar en 1.200 mg voor mensen ouder dan 50 jaar. U moet calcium voornamelijk uit voedingsbronnen halen, vooral magere zuivelproducten en groene bladgroenten.

 

Samenvattend benadrukt de wetenschap het belang van een uitgebalanceerd dieet dat rijk is aan plantaardig voedsel, maar waarschuwt voor het onkritisch gebruik van voedingssupplementen, vooral in hoge doses, omdat deze onverwachte risico's met zich mee kunnen brengen.

 

Conclusie: De grenzen van bewijsmateriaal en de cruciale rol van de gemeenschap

 

Met deze richtlijnen, gebaseerd op een uitgebreide beoordeling van bewijsmateriaal, heeft de American Cancer Society (ACS) aangetoond dat vier individuele aanbevelingen en een basisvereiste van de gemeenschap de belangrijkste factoren zijn die het kankerrisico beïnvloeden, na het elimineren van tabaksgebruik als de grootste beïnvloedbare risicofactor. De richtlijnen benadrukken dat een derde van de ruim 500.000 jaarlijkse sterfgevallen door kanker in de VS verband houden met voedings- en bewegingsgewoonten, waaronder overgewicht en obesitas.

 

De kernboodschap van de richtlijnen is dat er geen enkele ‘wonderpil’ of geïsoleerde ‘superfoods’ zijn die kanker op opmerkelijke wijze voorkomen. Integendeel, het totaalbeeld van een gezonde levensstijl is cruciaal. Je hebt geleerd dat de aanbevelingen gebaseerd zijn op het geheel van beschikbaar wetenschappelijk bewijs, rekening houdend met de methodologische uitdagingen van voedingsonderzoek. Dit onderzoek is uiterst complex omdat factoren zoals dosis, timing, duur van de blootstelling en individuele diëten moeilijk te isoleren en te meten zijn in menselijke populaties.

 

Veel bevindingen komen daarom uit observationele onderzoeken, zoals cohort- en case-control-onderzoeken, aangezien gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (RCT's) op lange termijn vaak onethisch, onpraktisch of simpelweg te duur zouden zijn.

 

Een treffend voorbeeld van de moeilijkheden en controverses in het onderzoek zijn de mislukte onderzoeken naar bètacaroteen: hoewel observationele onderzoeken een mogelijke bescherming tegen longkanker suggereerden, lieten klinische onderzoeken met hoge doses bètacaroteensupplementen bij rokers een verhoogd risico zien. Dit benadrukt dat het nemen van individuele voedingsstoffen in hoge doses schadelijk kan zijn en dat de complexe synergetische effecten van voedingsstoffen in volwaardige voedingsmiddelen niet kunnen worden vervangen door supplementen. Soortgelijke voorzichtigheid is geboden bij andere supplementen, zoals selenium, die in hoge doses giftig kunnen zijn en waarvan de therapeutische breedte smal is.

 

Een belangrijk perspectief van de richtlijnen heeft betrekking op de aanbeveling voor collectieve actie: u als individu neemt de beslissingen over uw levensstijl, maar deze beslissingen worden in belangrijke mate beïnvloed door uw sociale en fysieke omgeving. De richtlijnen benadrukken dat een ondersteunende omgeving essentieel is, zodat alle mensen echte kansen hebben om gezonde gedragskeuzes te maken.

 

Het artikel maakt een belangrijke vergelijking met succesvolle tabaksontmoediging in de Verenigde Staten: hoewel aanvankelijke voorlichtingscampagnes slechts tot een geleidelijke afname van het roken leidden, vonden er pas vanaf het midden van de jaren tachtig alomvattende, gemeenschapsbrede beleidsinterventies plaats die significante gedragsveranderingen opleverden. Het ging onder meer om reclamebeperkingen, prijsverhogingen door middel van belastingen, rookverboden in openbare ruimtes en toegangsbeperkingen voor kinderen. De ACS concludeert dat vergelijkbare beleidsbenaderingen en strategieën op gemeenschapsniveau nodig zijn om gezond eten en fysieke activiteit onder de hele bevolking te bevorderen.

 

Die

 

Origineel document: CA A Cancer J Clinicians - September Oktober 2006 - Kushi - American Cancer Society Guidelines on Nutrition and Physical.pdf